Gmina Chocz

Podstawowe informacje o gminie

Gmina Chocz jest położona w województwie wielkopolskim na Wysoczyźnie Kaliskiej, na prawym brzegu Prosny, wzdłuż drogi Kalisz – Września, w odległości 11 km od Pleszewa.

Gmina zamieszkuje obszar 73,4 km2 , który zamieszkuje około 5000 mieszkańców. W skład Gminy wchodzi 12 wsi sołeckich, z których największą jest Chocz – siedziba władz gminnych, liczących ponad 1800 mieszkańców. Sołectwa to: Brudzewek, Chocz, Józefów, Kwileń, Kuźnia, Niniew, Kaźmierka, Nowolipsk, Nowy Olesiec, Piła, Stara Kaźmierka, Stary Olesiec. Gmina Chocz sąsiaduje z następującymi gminami: Blizanów, Czermin, Gizałki, Grodziec, Pleszew.

Gmina ma charakter rolniczy. Przeważają gospodarstwa o powierzchni od 2 do 10 ha, o słabej bonitacji gleb – V i VI kl. Rolnicy uprawiają głównie zboża, ziemniaki, warzywa oraz hodują bydło i trzodę chlewną. 39% powierzchni Gminy zajmują lasy, które czynią ją atrakcyjną dla turystyki, walory krajobrazowe i przyrodnicze sosnowych lasów, bliskość rzeki Prosny, czyste powietrze i gospodarstwa agroturystyczne są gwarancją przyjemnego spędzania czasu.

Gmina jest w 100% zwodociągowana, z dobrze rozwiniętą siecią telekomunikacyjną. Obecnie trwają przygotowania do budowy oczyszczalni ścieków, kanalizacji i gazyfikacji.

Dysponujemy terenami pod budownictwo mieszkaniowe i działalność gospodarczą. Posiadamy uregulowaną gospodarkę odpadami komunalnymi.

Historia Gminy

Pierwsza wzmianka historyczna z 1294 r. Wymienia Chocz jako gród książęcy nad Prosną z załogą rycerską. Było to miasto prywatne, w którym król Kazimierz Wielki wzniósł zamek na wyspie rzecznej. Prawa miejskie nadano Choczowi w XIV w. Miasto stanowiło kolejno własność Ostrorogów, Marszewskich herbu Rogala, później Mycielskich, Lipskich herbu Grabie i Raczyńskich. W 1555 r. Marszewscy oddali miejscowy kościół braciom czeskim, którzy stanowili silną gminę, jedną z pierwszych w Wielkopolsce. Do upadku miasta przyczynił się znacznie Kazimierz Lipski, który wzbogacił Chocz o piękny kościół i pałac, ale odebrał mieszkańcom większość przywilejów.

Za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Chocz przeżywał na krótko okres odrodzenia. Po rozbiorach Polski w latach 1793 – 1803 Chocz będąc pod panowaniem pruskim doznał największych strat. W 1815 r. Chocz znalazł się pod zaborem rosyjskim. Stracił prawa miejskie w 1870 r. W okresie międzywojennym miejscowość rozwinęła się jako lokalny ośrodek usługowy oraz rzemieślniczy. W latach 1939 -1945 wieś została włączona do Niemiec.

Instytucje użyteczności publicznej

Gminny Ośrodek Kultury
Świetlice wiejskie
Zespół Ludowy „ Choczanie”
Szkoły podstawowe
Gimnazjum
Przedszkole
Niepubliczny Ośrodek Opieki Zdrowotnej
OSP
Posterunek policji
Apteka
Urząd Gminy

Stowarzyszenia

Stowarzyszenie na rzecz rozbudowy GOK w Choczu, działalności kulturalnej na terenie gminy Chocz i współpracy z zagranicą
Wiejskie Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych „KLAUDIUSZ”
Stowarzyszenie Pomocy Rodzinie Gminy Chocz
Stowarzyszenie zwykłe Chockie Forum Młodych
LZS – oddział Stowarzyszenia
Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Zarząd Gminy w Choczu
Związek Kombatantów RP i b. Więźniów Politycznych – Zarząd Kół w Choczu
Ochotnicza Straż Pożarna – 5 jednostek
Koła Gospodyń Wiejskich – 12 Kół
Koło Wędkarskie

Atrakcje turystycznej

Do najciekawszych atrakcji turystycznych można zaliczyć deptak „ Nad Prosną” - jest to pierwsza trasa spacerowa długości około 3 km, której główną atrakcją jest rzeka Prosna. Trasa rozpoczyna się na Rynku obok zespołu klasztornego i biegnie w kierunku kościoła parafialnego. Spacerując deptakiem można podziwiać również bardzo ładnie prezentujący się od strony rzeki Chocz z dwoma wieżami kościelnymi wyrastającymi z morza zieleni. Godne podziwu są również:

Zespół klasztorny, murowany z roku 1733 na miejscu założenia drewnianego z roku ok. 1630, obejmujący barokowy Kościół p.w. Michała Archanioła z rokokowym wyposażeniem wnętrza oraz zabudowania klasztorne. Pierwotnie zespół klasztorny używany był przez o.o. Reformatorów, następnie o.o. Franciszkanów, a do roku 2003 – Siostry Pasterki.
Kościół parafialny p.w. Św. Andrzeja Apostoła, dawna kolegiata, wybudowany w latach 1629 – 1934, a rozbudowany w latach 1790 -1793 w stylu wczesnoklasycystycznym z bogatą dekoracją stiukową wnętrz.
Pałac Infułatów, obecnie plebania, zbudowany na przełomie lat 80 i 90 XVIII w. w miejscu XIV – wiecznego zamku Kazimierza Wielkiego z częściowym wykorzystaniem piwnic i przyziemi zamkowych. Przylega do kościoła parafialnego, z którym łączy go także ten sam styl i podobne wyposażenie wnętrz.
Zabytkowy układ architektoniczny Chocza z wąskimi uliczkami, o zabudowie charakterystycznej dla przełomu wieku XIX i XX. Są to niskie budynki z wysokimi, dwuspadowymi dachami zajmujące całą szerokość działki i przylegające do siebie szczytami. Na uwagę zasługuje niespotykane w innych miasteczkach występowanie dwóch placów centralnych – prostokątny Rynek i trójkątny Plac 1 Maja z figurą Św. Wawrzyńca.
Dawna rosyjska strażnica graniczna z XIX wieku.
Dwa metalowe słupy graniczne z czasów królestwa Kongresowego.

Baza gastronomiczna

Restauracja „ Piotruś”,
gospodarstwo agroturystyczne,
Chocz ul. Pleszewska 31,

Bar „ U Barbary i Grzegorza”,
Stary Olesiec 106a,

Bar „ Prosna”,
Kwileń 46,

Baza noclegowa

Gospodarstwo agroturystyczne p. Zdzisławy Bukowskiej,
Chocz ul. Staszica 7,

Gospodarstwo agroturystyczne, strzelnica p. Jóźwiaków,
Nowolipsk 59,

Gospodarstwo agroturystyczne p. Latańskich,
Nowy Olesiec 4,

Ciekawostki kulturalne i ciekawi ludzie

Działalność kulturalną prowadzi Gminny Ośrodek Kultury w Choczu, w oparciu o Dom Kultury i świetlice wiejskie. Przy Gminnym Ośrodku Kultury działa orkiestra dęta oraz zespół ludowy „ Choczanie”.Istnieje również biblioteka, która liczy 17.500 woluminów. W kościele kolegialnym w Choczu pochowane jest serce ostatniego kardynała Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Jana Aleksandra Lipskiego. Znaczącą rolę w życiu gminy odgrywa Straż Pożarna.